در محله بیلانکوه تبریز واقع شده و مدفن جمعی از ادبا ، عرفا و اهل هنر این سرزمین است که از آن میان می توان به بزرگانی چون : شیخ کمال الدین مسعود خجندی ( عارف و شاعر پارسی گوی قرن هشتم هجری ) ، کمال الدین بهزاد هراتی ، نظام الدین سلطان محمد نقاش ، استاد سلطان محمود مجلد ، مولانا طوسی و مولانا مشربی شروانی و … اشاره کرد. درباره وجه تسمیه این مکان و شکل گیری آن در منابع تاریخی آمده است : شیخ کمال الدین مسعود خجندی پس از آن که زادگاه خود خجند را به عزم زیارت کعبه معظمه ترک گفت ، در بازگشت از سفر حج در شهر تبریز ماندگار شد . حضور شیخ کمال در تبریز با حکمرانی جلایریان مقارن بود ، سلطان حسین جلایری از ارادتمندان کمال خجندی بود ، وی در محله ویلانکوی باغچه ای به شیخ هدیه کرده و در ان خانقاهی برای او بنا نمود و از این زمان باغ مذکور به باغ کمال مشهور شد .
کمال الدین مسعود خجندی پس از وفات به سال 803 ه.ق در همان زاویه ای که در باغش قرار داشت ، به خاک سپرده شد . کمال ، تبریز و باغچه خود در ولیانکوی را بسیار دوست می داشت ، این موضوع در برخی از اشعار وی مشهور است .
زاهد تو بشت جوی و کمال
ولیانکوی خواهد و تبریز
پس از خاکسپاری کمال خجندی در این باغ ، در دوره صفویه نگارگر بزرگ این دوره نیز در باغ کمال مدفون شد . کمال الدین بهزاد نگارگر بزرگ مکتب هرات و دربار سلطان حسین بایقرا که پس از تسلط ازبکان بر هرات در دربار شیبک خان ازبک کار می کرد، پس از فتح هرات بدست شاه اسماعیل صفوی به تبریز آورده شد ، حضور بهزاد در تبریز ، مکتب هنری این شهر را به درجه اعتلا رساند . از معروفترین آثار بهزاد می توان به نگاره های بهزاد در بوستان سعدی اشاره کرد . بهزاد در سال 942 ه.ق در تبریز در گذشت و در جوار مزار کمال خجندی به خاک سپرده شد .
یکی دیگر از هنرمندان بزرگ مکتب نگارگری تبریز ، نظام الدین سلطان محمد نقاش است . نقش سلطان محمد را در اعتلای مکتب هنری تبریز عصر صفوی همپای بهزاد می دانند . از مهمترین آثار سلطان محمد می توان به نگاره های : معراج پیامبر ، پیرزن و سلطان سنجر ، دربار کیومرث و … اشاره کرد .
از دیگر بزرگان مدفون در باغ کمال می توان از سلطان محمود مجلد هنرمند جلد ساز دوره صفویه نام برد.
